آشنایی با الگوهای یک علم یا تخصص، زمینه لازم را برای عضویت محققان آن حوزه در مجامع علمی فراهم می نماید و استفاده از این الگوها را در اقدامات تخصصی میسر می سازد. بر این اساس افرادی که با اصول و مبانی آن علم آشنا شده و آنها را به کار بسته اند، به ندرت در مباحث مرتبط، دچار اختلاف نظر و تفاوت در اقدامات خواهند شد. بنابراین افرادی که تحقیقاتشان مبتنی بر الگوهای مشترکی می باشد بایستی از مقررات و استانداردهای علمی یکسانی نیز تبعیت نمایند. این التزام و اجماع، پیش شرط و لازمه تکوین و استمرار هر تحقیقی در حوزه مرتبط به خود می باشد و شامل همه تحقیقات به ویژه تحقیقات جنایی و جرم یابی نیز می شود. به طورکلی می توان اذعان کرد که افراد فعال در هر حرفه ای به یک نقشه راه نیاز دارند تا آنها را در مسیر درست هدایت نماید، کما اینکه رشته جرم یابی نیز به عنوان یک دانش پلیسی و یکی از شاخه های مطالعاتی علوم جنایی(کیفری)، قطعا دارای اصول و قواعدی بوده که بر آن استقرار داشته، اما مسلما از ابتدا از سبک و اسلوب سازمان یافته ای برخوردار نبوده و متاسفانه در این حوزه در مقایسه با علوم دیگر و با وجود تنوع در فرآیندهای فنی موثر در آن، محققان با فقدان اصول و نظریه های تیوریک مواجه هستند. اکنون پس از گذشت سالیان متمادی، جرم یابی به تازگی از یک نقشه راه برخوردار شده که بدون تردید با رعایت و اجرای اصول آن، کشف علمی جرم به صورتی ساختارمند و محکمه پسند صورت خواهد گرفت. تحقیق حاضر به دنبال احصاء و تشریح این اصول و قواعد می باشد.